„Parafia dostarcza wyraźnego przykładu wspólnotowego apostolstwa, gromadząc w jedno wszelką, występującą w niej różnoraką aktywność ludzką i wszczepiając ją w powszechność Kościoła”.
Sobór Watykański II, Dekret o apostolstwie świeckich, nr 10.
W Dekrecie o apostolstwie świeckich Sobór wyznacza przestrzenie zaangażowania się świeckich w życie parafii. Mają oni między innymi:
– ożywiać ducha zarówno pasterzy, jak i reszty wiernych;
– brać czynny udział w życiu liturgicznym wspólnoty – w tym angażować się w oprawę liturgiczną Mszy i nabożeństw;
– współpracować w głoszeniu słowa Bożego – szczególnie przez katechizację
i ewangelizację;
– oddawać na usługi swoją fachową wiedzę, usprawniać pracę duszpasterską oraz zarządzanie dobrami kościelnymi;
– przedstawiać własne problemy i problemy świata oraz sprawy zbawienia w celu ich omówienia i rozwiązania;
– współpracować w miarę możliwości we wszystkich działaniach apostolskich i misyjnych swojej wspólnoty.
Wszelka jednak działalność świeckich powinna się odbywać w ścisłej jedności z kapłanami, którym Pan Bóg powierzył rolę kierowania swoim Kościołem.
