Duchu Przenajświętszy, którego kocham z całej duszy mojej, uwielbiam Cię. Oświecaj mnie, wzmacniaj mnie, kieruj mną. Pokrzepiaj mnie, pocieszaj mnie. Obiecuję poddać się  wszystkiemu, co mnie spotka z Twej woli, i przyjąć wszystko, co pragniesz, aby mnie spotkało. Duchu Przenajświętszy, obdarz świat pokojem. Amen. 

Oto jestem Panie. Dzień mój ma się ku końcowi. Jeżeli zrobiłem dziś coś dobrego, dziękuję Ci za to, Panie. Jeżeli zgrzeszyłem, Twoja miłość niech przebaczy mi moją ciągle powtarzającą się słabość. W tej ciszy nocnej, w której wyczuwam Ciebie – myślę o innej nocy, o tej, która nadejdzie, gdy oczy moje po raz ostatni ujrzą światło ziemi. Śmierć nadejdzie tak samo, jak nadchodzi noc, równie nieunikniona i tak jak ona głęboka. Spraw, aby była najpiękniejszą z mych nocy. Zasypiając dzisiejszego wieczora, ofiaruję Ci duszę moją tak, jakby to była godzina mej śmierci. Ojcze, przyjmij mnie. Spraw, bym zasypiając spokojnie, nauczył się umierać. Amen.

O Duchu Święty, przyjdź do mojego serca, o Boże żywy, mocą Twoją świętą pociągnij me serce ku Sobie. Racz mi udzielić roztropnej miłości i daru świętej bojaźni. Zachowaj mnie od wszelkiej złej myśli. Niech miłość Twoja będzie mi żarem i światłem, ażeby każdy ciężar stał mi się lekkim ciężarem. Święty mój Ojcze i słodki mój Panie, wspomóż mnie w każdej Twej służbie. Daj mi miłość Twoją! Amen. 

Wszechmocny Boże, przyzywam Twojej obecności, aby tylko Twój Duch prowadził mnie i strzegł przed wszelkimi pokusami, jakie zastawia na mnie zły duch. Bądź przy mnie, gdy doświadczam kuszenia do grzechu lub porzucenia drogi sprawiedliwości. Nie zostawiaj mnie samego! Panie, Ty wiesz, że bez Ciebie niczego nie mogę dokonać. W Tobie bowiem żyję, poruszam się i jestem. Bez Ciebie upadam w grzech i ginę. Umocnij mnie swoją cichą obecnością. Uwolnij mnie od wszelkich złych pragnień i myśli, które prowadzą do grzechu i prowokują pokusę. Daj siłę do pokonywania trudności, abym uwierzył, że wystarczy mi Twojej łaski. Oddal działanie złego ducha i nie daj, aby do mnie wrócił. Nie pozwól, aby stał się moim towarzyszem. Nie chcę mieć z nim nic wspólnego. Zachowaj moje serce czystym i napełnij je swoim miłosierdziem. Amen.

Mądrości Przedwieczna, uciekam się do Ciebie, abym nie popadł w grzech, który jest największą głupotą. Nie dozwól, aby głupota i zaślepienie zniszczyły moją drogę ku Tobie. Niech me serce nie gniewa się na Ciebie z powodu mojej słabości. Boże, Ty znasz moją głupotę i moje występki nie są przed Tobą zakryte. Oddal ode mnie bezbożność i pychę, aby mój rozum pokornie przyjmował to, co objawiłeś w Jezusie Chrystusie i Jego Ewangelii. Naucz mnie: milczeć, gdy jest taka konieczność; mówić, gdy domaga się tego obrona Twojej chwały; czekać cierpliwie, gdy wystawiasz mnie na próbę; działać, gdy brak działania byłby zaniechaniem. Amen.

Panie Boże, Ty dobrze znasz moje serce i moje myśli. Nic z mojego życia Ci nie umyka i nie przyglądasz mi się z naganą, ale z miłością. Proszę, daj mi z całą Twoją delikatnością i taktem odczuć, że naprawdę widzisz wszystkie moje ciemności, wszystkie te miejsca, w których się gubię i nie wiem, jak postąpić. Bądź moim światłem. Wydobądź z ciemności moich myśli i uczuć to, co się w nich kryje. Daj mi odwagę, żebym nie bała się Ciebie prosić o światło, które pokaże wszystko, co we mnie jest, to co daje dobro i to, co daje zło. Nie pozwól mi się bać. Amen

Dobry Panie, Ty wiesz z jakim oddaniem służą Tobie osoby życia konsekrowanego, poświęcając Tobie swoje talenty, czas, życie. Dziś szczególnie pragnę modlić się za osoby żyjące w zakonach. Tak rzadko wspominam o nich, a ich znaczenie w Kościele jest tak ważne. Ich pokorna modlitwa znaczy często więcej niż moje, nawet najlepsze czyny. Duchu Święty dodaj sił i motywacji osobom zakonnym, aby nigdy nie zwątpiły w ogrom miłości, jaki masz do nich. Dobry Jezu obdarz ich pokojem i radością ze służby każdego dnia. Niech ich poświęcenie przyczynia się za nami, za Kościołem na świecie. Proszę Panie, naucz mnie pokory i posłuszeństwa, na wzór osób konsekrowanych. Pragnę więcej się modlić, mniej mówić. Więcej czynić, mniej narzekać. Dodaj mi sił i zdolności, aby wspólnie z naszymi braćmi i siostrami, głosić światu Ciebie. Amen.

Panie Jezu Chryste, który oddałeś swoje życie dla zbawienia ludzi i stałeś się Wiecznym Kapłanem, prosimy Cię za tych, którzy przygotowują się do kapłaństwa i życia zakonnego. Racz ich otoczyć łaską swego błogosławieństwa, oddalaj od nich wszystkie pokusy i umacniaj w świętości, aby ochoczo i z oddaniem poznawali Ciebie i w ten sposób przygotowali się do zaszczytnej służby w Twoim Kościele. W szczególny sposób polecamy Ci alumnów, wychowawców i wykładowców naszego Seminarium. Ukaż im sens i wartość powołania, aby coraz bardziej Cię kochali i jednoczyli się z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

O Boże, Ty postanowiłeś rozszerzyć królestwo Chrystusa na całym świecie i wszystkim ludziom dać uczestnictwo w odkupieniu. Spraw prosimy, aby Twój Kościół powszechny, jako sakrament zbawienia, ukazywał i urzeczywistniał tajemnicę miłości Twojej do ludzi. Niech Kościół Twój stale się odnawia, uświęca i umacnia. Niech rozwija się w nim i trwa do końca nienaruszona wiara, świętość obyczajów, wzajemna miłość i prawdziwa pobożność. Jak nieustannie karmisz go słowem i ciałem Twojego Syna, tak nie przestań kierować nim troskliwie, aby ożywiony duchem ewangelicznym i apostolskim – pociągał wszystkich do Ciebie i prowadził do jedności w Twojej służbie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. 

O Duchu Święty, przyjdź do mego serca. O Boże żywy, mocą swoją świętą pociągnij me serce ku sobie. Racz mi udzielić daru roztropnej miłości razem ze świętą bojaźnią. Zachowaj mnie od wszelkiej złej myśli. Niech miłość Twoja będzie mi żarem i światłem, ażeby każdy ciężar stał mi się lekkim. Święty mój Ojcze i słodki mój Panie! Wspomóż mnie w każdej Twej służbie. Daj mi miłość Twoją. Amen.