Dzisiaj z łatwością może każdego z nas namierzyć satelita czy bezszelestny dron. Kiedy Stwórca odzywa się do Adama słowami: Gdzie jesteś, to nie tyle próbuje go namierzyć, bo Pan Bóg wszystko wie i zna serce człowieka, ile stara się go skłonić, by sam spróbował określić swoją sytuację, swoje położenie; wobec Boga, świata i bliźniego. Mówi się dzisiaj o ludziach, że są bardzo zagubieni pośród świata. Bo nie potrafią sami określić swego własnego położenia. Łatwiej mówią o innych, oskarżają innych, i rzeczywistość, która ich otacza, a nie potrafią określić samych siebie, swego położenia. Przy tym łatwiej polegają na ankietach, sondażach, niż na własnym sumieniu. Gdy Stwórca woła do Adama: Adamie, gdzie jesteś? to przede wszystkim pragnie go skłonić do zastanowienia się, jakie jest jego położenie wobec Boga. To wołanie Stwórcy jest zawsze powołaniem. Bóg powołuje nas do zjednoczenia i życia ze Sobą. Bez Boga człowiek jest zagubiony, traci orientację, nawet wtedy, gdy mówi, że Bóg nie jest mu do niczego potrzebny. Dobrze, że jest taki głos w naszym sercu, głos, który ciągle nas prowokuje do myślenia, do zastanowienia się, gdzie jesteśmy. To głos sumienia, ale także głos Bożego słowa, w które się wsłuchujemy. Przybliżamy się do wielkiej tajemnicy, gdy Słowo Ciałem się stanie i zamieszka między nami. Byśmy mogli lepiej poznać swoją sytuację.

[prob.]

W żadnym katalogu cnót takiej nie znajdziemy. Owszem, znajdziemy cnotę męstwa, cierpliwości, nadziei. Czekanie potrzebuje każdej z nich, choć coś nam podpowiada, że oczekiwanie, piękne czekanie, jest jeszcze czymś więcej, niż tylko nadzieją, cierpliwością czy męstwem. Gdy dziecko czeka na powrót mamy, po dłuższym czasie nieobecności; gdy zakochany oczekuje na kolejne spotkanie z ukochaną dziewczyną, z którą chce być całe życie; gdy chory wypatruje, że do niego też ktoś przyjdzie w odwiedziny… Takie oczekiwanie angażuje całego człowieka: jego myślenie, odczuwanie, wszystko w nim jest skierowanie na spełnienie. Oczekiwanie może być biernym czekaniem, aż… coś się tam stanie. W taki sposób czeka się np. że znienawidzonego bliźniego spotka jakieś zło. Takie czekanie nie jest cnotą, jest złorzeczeniem – ma w sobie coś szatańskiego. Jaka może być satysfakcja z tego, że kogoś spotkało zło. Oczekiwanie, które nosi cechy dobra, zawiera w sobie pewność, a nawet spełnienie tego, czego się oczekuje. Dopiero takie oczekiwanie, jeśli przenika całe życie człowieka, staje się prawdziwym motorem wszelkich podejmowanych działań. Nieraz zwykłe marzenia potrafią wnieść w nasze istnienie tyle energii życiowej. Wtedy jakoś wszystko idzie inaczej: i budzenie się rano do pracy, do szkoły, nawet gdy trzeba załatwić najtrudniejsze sprawy. Tu chodzi tylko o marzenia. A cóż dopiero, gdy nasze życie zostaje ogarnięte pięknym oczekiwaniem, za którym stoi nie tylko moja ludzka nadzieja, ale również Boże zapewnienie. Św. Paweł pisze: Nadzieja, której spełnienie już się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co już się ogląda? Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy.

Adwent jest właśnie takim czasem pięknego oczekiwania. Kolejny raz w życiu chcemy włączyć w sobie wszystkie nasze najlepsze pragnienia. Przede wszystkim pragnienie Boga, który przez wiarę żyje w naszym sercu, ale też przychodzi. Przecież to On, Pan Jezus, jest jednocześnie celem naszego oczekiwania i jego spełnieniem. Nie wolno dopuścić do tego, by to piękne adwentowe oczekiwanie zostało w nas potrzaskane przez różne namiastki, erzace i temu podobne gadżety. Przemyśl i podejmij decyzję przynajmniej co do jednej rzeczy, którą chciałbyś, czy chciałabyś na trwałe zmienić w swoim życiu. Cokolwiek miałoby to być: dodatkowa lub po prostu lepsza modlitwa, troska o nowe odnoszenie się do małżonka, a nawet ograniczenie palenia. Może są w twoim życiu odwlekane w nieskończoność, wciąż nie podjęte decyzje. Bóg przychodzi! To nowina godna najpiękniejszego oczekiwania, które potrafi ożywić życie człowieka bardziej, niż jakiekolwiek, nawet najcudowniejsze marzenie. Z całego serca życzę dobrego przeżywania świętego czasu Adwentu.

Ks. Proboszcz.

Modlimy się za ludzi zatwardziałych w grzechu niewiary z naszej parafii.

1. Dzisiaj przeżywamy I Niedzielę Adwentu. Rozpoczynamy nowy rok liturgiczny, a jednocześnie przygotowujemy się do Świąt Bożego Narodzenia. Niech to będzie czas radosnego skupienia i czuwania połączonego z pełnieniem dobrych uczynków oraz modlitwą. Zapraszamy na nieszpory adwentowe o 15.00, w czasie których poświęcimy wieńce adwentowe i lampiony na Roraty. Ks. Bp Ordynariusz o 15.30 zaprasza do kościoła seminaryjnego w Opolu na Ekumeniczną Modlitwę Młodych.

2. Od poniedziałku Roraty dla dzieci, zawsze o 17.00 (w sobotę o 8.00). Zachęcamy również osoby dorosłe, zwłaszcza emerytów do uczestnictwa w porannych Roratach, w poniedziałek, środę i piątek. Dajmy dobry przykład dzieciom i młodym i nie marnujmy życia, bo tak wielu z nas jeszcze jest w pełni sił. Niech czas Adwentu pomoże nam się wyrwać z duchowego odrętwienia, by ożywić naszą wiarę i nadzieję. Pokażmy młodym drogę do kościoła i naszą wiarę żywą.

3. W tym tygodniu przypada I czwartek, piątek i sobota miesiąca. Okazja do spowiedzi św. przed każdą Mszą św. Spowiedź dla dzieci i gimnazjalistów w środę od 16.00, dla młodzieży w piątek o 16.30. Na sobotnie Roraty zapraszamy szczególnie wszystkie Marianki i kandydatki. Odwiedziny chorych będą przed Świętami, w piątek 20 grudnia.

4. W czwartek po Roratach spotkanie przed bierzmowaniem III klas gimnazjalnych, a w piątek YouCat i próba chóru.

5. W przyszłą niedzielę przypada Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. Liturgiczny obchód tego święta został przeniesiony na poniedziałek. Za tydzień będziemy się modlić za Kościół na Wschodzie ? przed kościołem będzie zbiórka na ten cel. Od przyszłej niedzieli będziemy mogli nabywać opłatki.

6. W zakrystii są do nabycia świece wigilijne Caritas po 5 i 12 zł

7. Dziękujemy za dzisiejszą kolektę na WSD i Kurię w Opolu, za złożone przed kościołem ofiary na paczki świąteczne i za posprzątanie kościoła. W sobotę o 9.00 do sprzątania prosimy parafian z Borek z ul. Opolskiej. Panu Romkowi dziękujemy za piękne wieńce adwentowe.

8. Wieczorny Różaniec: Pon: św. M. Kolbe (J. Waldyra), Wt: bł. Marii Merkert (M. Baron), śr: Św. Barbary (M. Panusch), Czw: św. O. Pio (K. Rippel), Pt: MB Pocieszenia (G. Kinder).

9. 7 grudnia (sobota) o 13.00, w Sali Wiejskiej w Czarnowąsach odbędzie się Wigilia dla osób starszych i samotnych z Borek i Czarnowąs, na którą serdecznie zapraszają: Pani Sołtys Krystyna i Weronika.

Poniedziałek 02.12

7.00 Za ++ rodziców, męża, teściów, 3 braci, siostrę, ++ z pokrew. Michala i Kałuża.

17.00 Za + ojca Franciszka Waldyra, matkę Marię, teściów, szwagra Stanisława i ++ z rodziny.

Wtorek 03.12 – św. Franciszka Ksawerego

7.00 Za ++ rodziców Hildegardę i Józefa Strzys, Monikę i Józefa Bauman, ++ z pokrew. i za dusze w czyśćcu cierpiące.

17.00 Za + żonę Dorotę Moczko w 10 r. śm., rodziców, córkę Barbarę Symalla, teściów, braci, Marię i Wilhelma Biskup oraz w int. rodziny.

Środa 04.12 – św. Barbary

7.00 Za + ojca Zbigniewa Machaczek w 6 r. śm.

17.00 Do Bożej Op., Matki Najśw. z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błogosław. dla Moniki Lisowski w dniu 30 r. urodzin oraz w int. rodziny.

I Czwartek 05.12

7.00 Za + Romana Góra w miesiąc po śmierci.

17.00 Za ++ rodziców Anastazję i Maksymiliana Kulik, męża Huberta Konieczko oraz w int. rodziny.

I Piątek 06.12 – św. Mikołaja Biskupa

7.00 Za żyjących i ++ Parafian i czcicieli NSPJ oraz za ++ kapłanów, którzy pracowali w naszej parafii.

17.00 Za + męża Ryszarda Kornek w 1 r. śm., rodziców, teściów, syna Pawła i ++ z pokrew. Kornek i Kulik.

I Sobota 07.12 – św. Ambrożego Biskupa

8.00 Za + matkę, brata, bratową i szwagra w r. śm. i za dusze czyśćcowe.

18.00 /niedz./ Za ++ Jana i Franciszkę Klemens, Gertrudę Kurpiers, Jerzego Klemens i za żyjących i ++ z rodziny Weber i Klemens.

II Niedziela Adwentu 08.12

7.00 Za + ojca Józefa Kondziela w r. śm., matkę Marię, brata Rudolfa, szwagra Norberta i ++ z pokrew. obu stron.

8.15 /niem./ Do Bożej Op., Matki Najśw. z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błogosław. dla matki Otylii Hanusik w dniu 85 r. urodzin.

9.00 /św. Anna/ Za + brata Lothara Bzdok w r. ur., rodziców Julię i Józefa, braci Wernera i Ewalda, bratową Eleonorę oraz w int. rodziny.

9.30 Za + męża Rudolfa Klemens w 1 r. śm.

11.00 Do Bożej Op., Matki Najśw. z podz. za łaski, o zdrowie i Dary Ducha Świętego dla córki Stefanii Starosta w dniu 18 r. urodzin oraz w int. rodziny.

15.00 Nieszpory adwentowe.

16.00 Za + ciocię Marię Wacka z ok. ur., ojca Mieczysława, dziadków Teklę i Józefa, teściów Helmuta i Elżbietę, szwagierkę Annę, szwagra Rudolfa i za ++ z rodzin: Zoś. Wacka i Nieścierowicz.

O co chodzi św. Pawłowi, gdy pisze: Rozumiejcie chwilę obecną. Czytając te słowa teraz, w tej chwili, mogę powiedzieć, że jest ta, konkretna godzina, konkretny dzień tygodnia, miesiąca… Że chyba zaczęła się na dobre (i na złe) zima. Ale też, że w tej konkretnej chwili jestem ojcem, matką, kapłanem, chrześcijaninem. Że jestem zdrowy albo coś mi dolega, jakaś choroba, która na pewno szybko przejdzie, a może zapowiada dłuższą mękę, a już na pewno różne komplikacje zdrowotne. Wreszcie, że w tej chwili zaczyna się Adwent, a więc zbliżają się święta. I tak oto można rozszerzać znaczenie tej chwili obecnej idąc coraz dalej, ku przyszłości, która określa sytuację mojego życia. Ale można też pójść jakby w drugą stronę, a więc w siebie, do swojego wnętrza; do głębi swojego serca, sumienia. Tam, jak w czarnej skrzynce samolotu zapisało się wiele rzeczy, które pozwolą nam odczytać kierunek lotu (czy jest właściwy), tam odczytamy zarówno sukcesy, z których jesteśmy dumni, ale i błędy popełnione w drodze, które trzeba by skorygować. Wszystko to pozwala nam lepiej zrozumieć znaczenie obecnej chwili naszego życia, by obrać właściwy kierunek i z nową ochotą zwrócić się ku przyszłości, która jest przecież przyszłością mojego życia, które Bóg daje mi w podarunku. Adwent to nowe, święte planowanie własnego życia. [prob.]

Ksiądz Biskup Andrzej Czaja w swoim herbie pasterskim zawarł słowa z II kanonu Mszy św.: astare coram Te, et Tibi ministrare ? trwać przed Tobą i Tobie służyć. Te słowa nabierają szczególnego znaczenia dzisiaj w święto patronalne Liturgicznej Służby Ołtarza. Ministrant, lektor, to ten, który też trwa przed ołtarzem Pana Jezusa i służy Bogu. A służba nie drużba, bo trzeba rano wstać, gdy inni jeszcze smacznie śpią. Ministrant wie dlaczego idzie tak wcześnie do świątyni, na Mszę św. Być ministrantem, lektorem, to dobra szkoła życia. Tu kształtuje się rzetelność i odpowiedzialność za siebie i za Kościół. Tu pracuje się nad swoim sumieniem i nad swoim charakterem. Powołanie do służby Bogu wymaga pasji. Kiedy jej brakuje, wszystko staje się mdłe i bezduszne. Pasja służenia przy ołtarzu w prosty sposób wynika z miłości do Pana Jezusa i Jego Kościoła. Wśród młodych jest dzisiaj wiele postaw roszczeniowych: to mi się należy, to moje kieszonkowe, nie wtrącaj się, to moja sprawa, co ty będziesz mi mówił. W Kościele nie mogę służyć po swojemu. Cechą służby jest umiejętność rezygnacji ze swego ja; nie moja, ale Twoja wola, Boże, niech się stanie.  W służbie trzeba się wiele uczyć i czuwać, by nie ulec rutynie. Dzisiaj dziękujemy wszystkim, którzy z pasją służą Panu Jezusowi. Dziękujemy Panu Bogu za spore grono ministrantów i lektorów, i cieszymy się z ich służby, z tego, że widzimy ich przy ołtarzu. Doceniamy ich szczere serca oddane Panu Bogu, ich złożone ręce, skupienie i poświęcony czas dla Chrystusa. Jak wiele jest dobra w tych młodych. Dzisiejsza niedziela skłania do wielkiej wdzięczności, że w naszej Parafii są chłopcy, młodzieńcy, mężczyźni, dla których bliskość ołtarza jest tak ważna. Przed każdą Mszą św. w zakrystii tak się modlimy: Oto za chwilę przystąpię do Ołtarza Bożego, do Boga, który rozwesela młodość moją, do świętej przystępuję służby, chcę ją dobrze pełnić. Proszę Cię Panie Jezu o łaskę skupienia, by moje myśli były przy Tobie, by moje oczy były zwrócone na ołtarz, a serce moje oddane tylko Tobie. To piękne i ważne słowa. Swego czasu Benedykt XVI powiedział do ministrantów: Dziś, widząc was tutaj, przede mną, na Placu św. Piotra, myślę o apostołach i słyszę głos Jezusa, który mówi wam: „Już was nie nazywam sługami (…), ale nazwałem was przyjaciółmi: wytrwajcie w miłości mojej, abyście owoc przynosili” (J 15, 9.16). Wzywam was: słuchajcie tego głosu! Jako ministranci w rzeczywistości już jesteście apostołami Jezusa! Gdy uczestniczycie w liturgii, pełniąc swoją służbę przy ołtarzu, ofiarowujecie wszystkim świadectwo. Jesteście bardzo blisko Jezusa w Eucharystii i to jest największym znakiem Jego przyjaźni do każdego z nas. Drodzy Ministranci, bądźcie zawsze przyjaciółmi i apostołami Jezusa Chrystusa!

Tego samego życzymy naszym ministrantom i lektorom, i wszystkim, którzy zdecydowali się służyć Panu Jezusowi w Jego Świętym Kościele. Wykonujcie Waszą służbę z pasją, zawsze na chwałę Bożą. Czy czytacie Słowo Boże, czy podajecie święte naczynia na ołtarz, czy Gościa Niedzielnego przy drzwiach kościoła, także gdy zamiatacie kościelne podwórko przed niedzielą. Cała nasza wspólnota szczyci się Waszym oddaniem i poświęceniem dla Kościoła.

Ks. Mariusz

Wołaliśmy do świata o pomoc, jednak nikt nas nie słyszał. Gdzie jest chrześcijańskie sumienie na tym świecie? Gdzie są nasi bracia i siostry? – tak kilka dni temu wołał do świata syryjski biskup Selwanos, po masakrze, jakiej dokonano na chrześcijanach w mieście Sadad. W tym rozpaczliwym wołaniu słychać echo słów konającego na krzyżu Pana Jezusa: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił. W tej ludzkiej bezradności naszych braci, ale i naszej własnej względem nich, odsłania się tajemnica bezradności ukrzyżowanego Pana Jezusa. W tej dramatycznej sytuacji również na nasze usta cisną się słowa żołnierzy i członków Wysokiej Rady z dzisiejszej Ewangelii: Jest królem Izraela; niechże teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. Niechże teraz siebie zbawi. Chce się krzyczeć, dlaczego Pan Jezus nie zejdzie z  tego krzyża i nie zrobi z nimi porządku, dlaczego bezradnie milczy aż do dzisiaj i patrzy na to wszystko? Nie tędy droga. Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata skłania nas do głębokiej adoracji i kontemplacji Chrystusowego krzyża, tego znaku ostatecznego zwycięstwa nad śmiercią i złą mocą. Co innego, jeśli nie krzyż Chrystusa, niesie ukojenie i męstwo w tych naszych braciach, którzy cierpią prześladowania i tracą życie z powodu wiary. Czy potrafimy przynajmniej z nimi współcierpieć dzieląc nasze życie z Chrystusem?

[prob.]

Modlimy się za ludzi w podeszłym wieku i chorych, aby swoje życie jeszcze bardziej zjednoczyli z Bogiem.

1. Dzisiaj przeżywamy Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Jest to ostatnia niedziela roku kościelnego i zakończenie Roku Wiary. Zapraszamy na nieszpory o 15.00.

2. We wtorek o 17.45 spotkanie z rodzicami dzieci pierwszokomunijnych.

W środę Msza św. szkolna o 17.00. W piątek o 18.00 Msza św. dla młodzieży. Po Mszy spotkanie YouCat i próba chóru.

3. W sobotę o 9.00 spotkanie LSO. O godz. 10.00 spotkanie nowo przyjętych  kandydatów. O 9.30 spotkanie wszystkich Marianek i kandydatek (próba).

4. W przyszłą niedzielę rozpoczynamy Adwent. Szafarze zaniosą Komunię św. chorym od 9:30. Podczas Nieszporów o 15:00 poświęcone zostaną wieńce adwentowe i lampiony dla dzieci na Roraty. Członkowie Caritas będą zbierać przed kościołem ofiary na paczki świąteczne dla osób chorych, samotnych i w podeszłym wieku w naszej parafii. Kolekta za tydzień będzie na WSD i Kurię w Opolu.

5. Sakrament chrztu św. przyjął Bartosz Fronia. Niech Bóg błogosławi rodzicom i chrzestnym.

6. Składamy podziękowanie za dzisiejszą kolektę na potrzeby naszej parafii i za złożone w ubiegłą niedzielę ofiary na rzecz ludzi poszkodowanych przez tajfun na Filipinach. Dziękujemy wszystkim uczestniczącym w kolejnym Czuwaniu Rodzin i za posprzątanie kościoła. W sobotę o 8.00 do sprzątania prosimy parafian z Krzanowic z ulicy Armii Ludowej.

7. Wieczorny Różaniec: Pon. ? MB Matki Kościoła /B. Frasek/, Wt. ? MB  Nieustającej Pomocy  /M. Czirnia/, Śr. ? Narodzenia NMP /G. Zowada/, Czw. ? św. Jacka /D. Cebulla/, Pt. ? św. Elżbiety /O. Knietsch/.

8. W zakrystii możemy nabyć ciekawą książkę, pt. Matka Papieża, o matce bł. Jana Pawła II. Cena 24 zł. Można też się zapisywać na inną, pasjonującą książkę Paula Badde, Ziemia Boga w 20 tajemnicach. Jest to piękna opowieść o Ziemi Świętej z perspektywy 20 tajemnic różańcowych. Książka niezwykła! Cena 28 zł.

9. Niestety lista pielgrzymów do Italii (Toskania) jest już zamknięta. O pierwszym spotkaniu pielgrzymów poinformujemy w najbliższym czasie. Cieszymy się, że tak polubiliśmy wspólne pielgrzymowanie do świętych i ciekawych miejsc.

10. Dzisiaj o 18.00 zapraszamy na projekcję filmu Cristiada. Jest to przejmująca, oparta na faktach historia ludzi, którzy w latach 1926-1929 za cenę swego życia bronili wiary w Chrystusa Króla. Serdecznie zapraszamy.