Kiedy umiera bliska nam osoba, często pierwszą reakcją jest rozpacz. Rozpacz spowodowana tym, że oto straciliśmy kogoś bliskiego, kogoś, z kim łączyły nas więzy rodzinne, przyjacielskie czy koleżeńskie. Dotkliwie odczuwamy poczucie osamotnienia i opuszczenia. Ale musimy pamiętać, że w tej tak trudnej i bolesnej dla nas chwili nie jesteśmy sami, jest przy nas Chrystus, który rozumie nasz ból. Pan Jezus przyszedł na ziemię po to, aby wyzwolić człowieka z niewoli śmierci. Przyszedł po to, aby przez swoją śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie dać nam nadzieję. Po grzechu pierwszych rodziców człowiek odtrącił dobroć Boga, wzgardził Jego miłością. Jednak Bóg nie zostawił nas samych. Posłał nam swojego Syna, aby przez Jego ofiarę otworzyć nam na nowo bramy nieba. Aby wprowadzić nas na nowo do domu Ojca. W II wieku pewien młody obywatel Cesarstwa Rzymskiego został skazany na śmierć za to, że był chrześcijaninem i odmawiał składania ofiar pogańskim bóstwom. Nazywał się Symforain i dziś jest świętym Kościoła. Kiedy umierał, jego matka dodawała mu otuchy słowami, które używane są dziś w liturgii pogrzebowej: życie się nie kończy, lecz zmienia. I właśnie to mocno akcentuje Chrystus w dzisiejszej Ewangelii: nasze życie się nie kończy, ponieważ człowiek ma duszę nieśmiertelną. Jezus mocno podkreśla, że Bóg jest Bogiem żywych: ,,A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją?. Po śmierci stajemy przed Bogiem twarzą w twarz i rozmawiamy z Nim tak, jak się rozmawia z przyjacielem. Musimy mu jednocześnie zdać sprawę z całego naszego życia, z wszystkiego co czyniliśmy na Jego chwałę, ale też z tego, co zrobiliśmy przeciw Niemu. Kiedy człowiek jest gotowy na spotkanie i pełne życie z Bogiem, trafia do nieba, kiedy potrzebuję jeszcze oczyszczenia, aby do życia ze swoim Stwórcą się przygotować, trafia do czyśćca, kiedy zaś nie chce żyć z Bogiem i odrzuca Jego miłość ? wybiera piekło, czyli stan, który jest dobrowolnym odrzuceniem Pana na wieczność. Dlatego tak ważna jest nasza modlitwa za zmarłych, szczególnie ofiarowanie w ich intencji Mszy świętej. Możemy tym samym pomóc naszym bliskim w tym, aby przygotowali się na życie z Bogiem w niebie. Nasze modlitwy pomagają im oczyścić się ze wszystkich złych przywiązań, z tego wszystkiego, co przeszkadza im w życiu z Bogiem i dla Boga. Pan Bóg daje nam wspaniały dar, ciało i krew swojego Syna Jezusa Chrystusa. Ten wielki dar jest tym wspanialszy, że przyjmowaną komunię świętą możemy ofiarować w intencji naszych bliskich zmarłych, prosząc miłosiernego Stwórcę, aby przyjął ich do chwały świętych w niebie. Taka modlitwa w intencji naszych zmarłych nie tylko pomaga naszym bliskim w osiągnięciu życia wiecznego, ale jest także wielkim wsparciem dla nas samych, ponieważ uświadamia nam, że ci, na których nam tak bardzo zależy, żyją. Modlitwa przemienia również nasze serca i pomaga nam lepiej przygotować się do tego, co czeka każdego człowieka ? do stanięcia po śmierci przed naszym Królem. [wikary]

Oczywiście taki tytuł jest bardzo uproszczony, bo Katechizm Kościoła Katolickiego uczy o trzech rzeczach ostatecznych, a mianowicie o niebie, czyśćcu i o piekle. Co więc ma na myśli człowiek, który mówiąc o śmierci i o tym co nastąpi po niej, mówi po prostu o piachu: człowiek przeżyje ileś tam lat, mniej albo więcej, a potem idzie do piachu. Jest w tym częściowa prawda, bo wciąż większość ludzi jest grzebanych w ziemi. Choć na wielu cmentarzach tworzy się już tzw. kolumbaria czyli zbiorowe grobowce z niszami na urny z prochami zmarłych. Trzeba powiedzieć, że wielu ludzi bardziej angażuje sam sposób pochówku, oprawa pogrzebu, niż sprawa zbawienia osoby zmarłej, jej wieczny los. W stwierdzeniu, że zmarły idzie do piachu trudno dopatrzeć się nadziei na życie wieczne. Pies też idzie do piachu, i kot, i chomik (dzieci czasami celebrują pochówek swego pupila z największym poważaniem, a nawet czcią, włącznie z umieszczeniem krzyżyka). Czas, który przeżywamy skłania nas do myślenia o naszym powołaniu do życia wiecznego z Bogiem, w niebie. Przypomina nam o tajemnicy zmartwychwstania Pana Jezusa i o Jego wstąpieniu do nieba, gdzie przygotował nam wieczne mieszkanie. A w domu naszego Ojca jest mieszkań wiele, dla każdego. Modlimy się za naszych zmarłych, bo wierzymy, że ich los nie zakończył się w piachu, w grobie, że oni są powołani do życia wiecznego z Bogiem. Takie również jest nasze powołanie. [prob.]

Święty Józefie, mój najmilszy Ojcze, po Jezusie i Maryi najdroższy mojemu sercu, Tobie się powierzam i oddaję, jak powierzyli się Twej opiece Boży Syn i Jego Przeczysta Matka.

Przyjmij mnie za swoje dziecko, bo ja na całe życie obieram Cię za Ojca, Opiekuna, Obrońcę i Przewodnika mej duszy.

O mój najlepszy Ojcze, święty Józefie, prowadź mnie prostą drogą do Jezusa i Maryi.

Naucz mnie kochać wszystkich czystą miłością i być gotowym do poświęceń dla bliźnich. Naucz walczyć z pokusami ciała, świata i szatana i znosić w cichości każdy krzyż, jaki mnie spotka. Naucz pokory i posłuszeństwa woli Bożej.

O najdroższy święty Józefie, bądź Piastunem mej duszy, odkupionej Krwią Chrystusa. Czuwaj nade mną, jak strzegłeś Dzieciątka Jezus, a ja Ci przyrzekam wierność, miłość i całkowite posłuszeństwo, bo ufam, że za Twym wstawiennictwem będę zbawiony. Nie patrz na moją nędzę, ale dla miłości Jezusa i Maryi przyjmij mnie pod swą Ojcowską opiekę. Amen.

Czy zdajemy sobie sprawę ze znaczenia słowa kiermasz. Jesteśmy członkami Kościoła, który istnieje już 2000 lat, a ciągle nam się wydaje, że jest to Kościół kapłanów lub biskupów. Kościół to ja, i do czasu gdy tego nie zrozumiem to nie będzie mój Kościół. Czy jestem w stanie zatrzymać się na chwilę w biegu dnia codziennego aby zobaczyć innych ludzi idących tak jak my do kościoła i zobaczyć w nich braci w Chrystusie. Dokąd zmierzamy w codziennej gonitwie? Czy mamy czas na chwilę refleksji, modlitwy, czy tylko interesuje nas pęd dnia codziennego, aby mieć coraz więcej (głupcze komu przypadnie to co zgromadziłeś) kiedy przyjdzie czas opamiętania. Bóg obdarzył nas życiem, zdrowiem a nie umiemy tego docenić. Ciągle narzekamy, a to Bóg wie najlepiej co dla nas jest dobre. Gdy nauczymy się błogosławić Bogu za wszystko co nas spotyka to wtedy dopiero zrozumiemy, że czasami nawet choroba jest jego zamiarem. Wszystko co nas spotyka w życiu dzieje się z woli Bożej i jeżeli się z tym pogodzimy to nic nie zagrozi naszemu szczęściu. Kiermasz to bardzo szczególna uroczystość. Dzień poświęcenia kościoła, domu Bożego, ale również domu naszego, wszystkich wiernych, którzy przez wieki wielbili tu Boga i korzystali z sakramentów. Starajmy się o to aby jak najwięcej ludzi zrozumiało, że to nie tylko zabytkowa budowla, ale również miejsce gdzie możemy spotkać się z żywym Bogiem. [Parafianin]

Historia Kościoła to trochę jak historia Pana Boga. Choć Bóg jest ponadczasowy, to jednak żyje i działa w konkretnym czasie. Żyje i działa w historii ludzi. Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty. Trudno wyobrazić sobie Pana Boga poza czasem, poza historią, ale i poza człowiekiem. I trudno wyobrazić sobie człowieka poza Bogiem albo raczej bez Boga. Zresztą, tu nie potrzeba wyrafinowanej wyobraźni. Mamy aż nazbyt wiele dowodów, co znaczy człowiek bez Boga. Człowieka nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa, a raczej człowiek nie może sam siebie do końca zrozumieć bez Chrystusa – te słowa tak często powtarzał św. Jan Paweł II.

Każdy kościół jako budowla z kamienia jest po to, by Pan Bóg mógł się objawiać i udzielać człowiekowi przez swego umiłowanego Syna. Ambona w kościele jest miejscem, w którym Chrystus naucza i wzywa do nawrócenia. Oświeca nas mądrością Bożą i uświęca mocą Ducha Świętego. Ołtarz konsekrowany przez biskupa jest miejscem na którym Ojciec ofiaruje swojego Syna za nasze zbawienie. Eucharystia jest dziękczynieniem jakie lud Boży sprawuje z Chrystusem przez ręce kapłana. Temu wszystkiemu służy też nasza świątynia, nasz kościół, już osiemset lat. Tu Pan Bóg żyje i działa od tylu wieków, pośród tutejszego ludu, w czasach wojen i pokoju. Dzisiaj za to chcemy wyśpiewać Panu Bogu Te Deum laudamus, jako Jego żywe świątynie. [prob.]

Panie, miłuję piękno Twojego Kościoła, wspaniałość Jego świętych, śmiałość założycieli zakonów i ruchów religijnych, zapał nawróconych, gorliwość duchowieństwa, samozaparcie się bojowników, porywającą żarliwość misjonarzy. Panie, należymy do Twojego Kościoła. Oczyść nas z grzechów naszych, ażeby bardziej czystym był Kościół. Pomnóż w nas miłosierdzie, ażeby Kościół lepiej świadczył o Twojej miłości. Pomnóż naszą gorliwość dla Ewangelii, ażeby Kościół dzięki temu jeszcze więcej jaśniał. Wcielaj nas jak najmocniej do Twego Kościoła. Wtapiaj nas jak najmocniej w Twój Kościół, ażebyśmy dźwigając ciężary za innych, dokonali tego, czego nam brak z cierpienia ? aby spełniło się posłannictwo. Amen. 

Modlimy się za wszystkich zmarłych z naszych rodzin i za tych, o których nikt nie pamięta. 

1. Dzisiaj obchodzimy Kiermasz ? rocznicę konsekracji kościoła parafialnego. Dziękujemy Panu Bogu za Jego obecność w tej świątyni przez tyle wieków, dziękujemy za życie wiary, które w tym świętym miejscu w nas się rozwija i przepraszamy za wszelkie oznaki lekceważenia tego miejsca. Modlimy się za kapłanów którzy sprawowali i obecnie sprawują sakramenty święte i głoszą Słowo Boże. Za fundatorów i budowniczych kościoła. Dziękujemy za dar wiary tych osób, które przychodzą do Boga w niedziele, święta i dni powszednie. Dziękujemy za ofiary, dzięki którym możemy podejmować prace związane z renowacją kościoła. Dziękujemy również rodzinom, które w wyznaczone soboty przychodzą  sprzątać nasz kościół. Zapraszamy dzisiaj na nieszpory kiermaszowe o 15:00.

2. Od poniedziałku do piątku po Mszach wieczornych odmawiać będziemy różaniec za zmarłych polecanych w wypominkach.

3. Wtorkowe Msze święte wieczorne będą od tego tygodnia sprawowane w kościele parafialnym.

4. W środę Msza święta szkolna o 17:00.

5. W piątek od 8:00 odwiedziny chorych. O 18:00 Msza młodzieżowa.

6. W sobotę o 9:30 spotkanie Liturgicznej Służby Ołtarza, a o 10:00 spotkanie Marianek.

7. W przyszłą niedzielę obchodzimy Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym. Po Mszach zbiórka przed kościołem do puszek na pomoc kościołowi w Sudanie.

8. Dziękujemy za dzisiejszą kolektę na WSD i Kurię w Opolu i za kolektę na Uroczystości Wszystkich Świętych. Dziękujemy za udział we Mszy świętej i procesji na cmentarzu w Uroczystość Wszystkich Świętych i w Dniu Zadusznym. Parafianom z Borek i spoza dziękujemy za uporządkowanie cmentarza. Dziękujemy również za posprzątanie kościoła. W sobotę o 8:00 do sprzątania prosimy parafian z Czarnowąsów z ul. Jaśminowej, Herbacianej i Gwiezdnej. Dziękujemy Panu Bieńkowskiemu za wykonanie podstaw dla nowych figur św. Piotra i Pawła, które zostały umieszczone w kościele św. Anny. 

9. Zachęcamy do czytania Gościa Niedzielnego i przypominamy o nowej cenie: 6 zł. 

10. Gorąco zachęcamy do wybrania się na film pt. Nieplanowane. Jest to przejmująca historia przemiany, jaka dokonuje się w kobiecie, najpierw uczestniczącej w procederze aborcyjnym,, która potem staje się żarliwą obrończynią życia. Film codziennie jest wyświetlany w kinie Helios w Opolu. Zachęcamy rodziców do wybrania się na ten film ze swymi dojrzewającymi dziećmi. 

11. Do wieczności odeszła śp. Marta Klemens, l. 92. RIP 

Poniedziałek 04.11.2019 – św. Karola Boromeusza

7:00 Za + matkę Władysławę w r. śm., żonę Wiesławę, za ++ Krystynę, Józefa, Jadwigę, Leona i Eugeniusza oraz ++ z rodz.: Stęporowskich, Milerów, Rutkowskich i Bednarowiczów.

17:00 Za wstaw. Matki Boskiej NPomocy z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla Gertrudy Czok z ok. 80 r. urodzin i o opiekę Bożą dla całej rodziny.

Wtorek 05.11.2019 

7:00 Za ++ rodziców Elżbietę i Jana Brzoza, braci, szwagra, szwagierkę, ciocię Gertrudę, ++ z pokr. i za dusze czyśćcowe.

17:00 Za wstaw. Matki Boskiej NP z podz. za łaski, o zdrowie, Boże błog. i dary Ducha Świętego dla syna Błażeja Stefaniszyn w dniu 11 r. urodzin.

Środa 06.11.2019 

7:00 Za ++ rodziców Teofilę i Edwarda Schierle, męża Jana Barteckiego, brata Edwarda, wujka Johana, 2 kuzynki, ++ z pokr. Włodarczyk oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

17:00 /szkolna/ Do miłosierdzia Bożego za + męża Jerzego Starosta w r. śm., i za dusze w czyśćcu cierpiące.

Czwartek 07.11.2019 

7:00 Za + męża Leonarda, teściów Józefa i Gertrudę Lekner, rodziców Ryszarda i Emmę Nalewaja, szwagrów Reinholda i Jerzego, szwagierkę Marię, ++ z ich rodzin, za + Marcela Rzany i za dusze czyśćcowe.

17:00 I. Za ++ rodziców Apolonię i Jana Marek, Annę i Piotra Mateja. II. Za + Zbigniewa Gąska w mc po śm.

Piątek 08.11.2019 

7:00 Za + ojca Michała Peklicz w r. śm., matkę Bronisławę, babcię Karolinę i ++ z pokr.

18:00 /młodz./ Za + matkę Elżbietę Kotula z ok. ur., dziadków, teściów Marie i Juliana Ćwiklik i za dusze czyśćcowe.

Sobota 09.11.2019 – Rocznica Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej

7:00 Za + męża i ojca Ryszarda Kłodzińskiego w 5 r. śm. i ++ z pokr. z obu stron.

18:00 / niedz./ Za + Teresę Leja w 1 rocznicę śmierci.

Niedziela 10.11.2019 – XXXII Niedziela Zwykła

7:00 Za ++ rodziców Jana i Annę Pluskwik, Karola i Jadwigę Porębski, ++ z pokr. z obu stron i za dusze czyśćcowe.

8:15 /niem./ Za ++ Zofię i Ryszarda Krawczyk, matkę Brygidę, ++ z pokr. z obu stron oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

9:00 /św. Anna/ Za + męża i ojca Alfreda Baron w 2 r. śm.

9:30 Za + Łucję Urban, brata Józefa, rodziców, ++ z pokr., za ++ rodziców Piotra i Juliannę Staś, siostrę, 4 braci i ++ z pokr.

11:00 Za + syna Mariusza Kłysek z ok. ur., rodziców Henryka i Marię, teściów Konrada i Annę i za dusze w czyśćcu cierpiące.

15:00 Różaniec za zmarłych.

16:00 Za wstaw. Matki Boskiej NP z podz. za łaski, o zdrowie i dary Ducha Świętego dla córki Darii Witek w dniu 18 r. urodzin i o Boże błogosławieństwo w rodzinie.

Biblia często mówi nam o pokorze i przekonuje, że zawsze powinna ona cechować każdego człowieka w jego kontakcie z Bogiem. Czym jednak właściwie jest pokora i dlaczego Pan Jezus poświęca jej tyle miejsca w swoim nauczaniu? Na te pytania święty i katolicki Kościół stara nam się dziś odpowiedzieć poprzez niedzielną Ewangelię. Dwóch ludzi przychodzi modlić się do świątyni: faryzeusz i celnik. Pierwszy z nich uważa się za doskonałego, jego rozmowa z Najwyższym pełna jest pychy i samozadowolenia. Drugi natomiast jest świadom własnej grzeszności, uznaje prawdę o sobie i żałuje za popełnione grzechy. Uznanie pełnej prawdy o sobie to właśnie pierwszy krok na drodze pokory wobec Boga. Każdy katolik musi powiedzieć sobie jasno i wyraźnie ? to Bóg jest doskonały, nie ja. Ja jestem grzeszny i potrzebuję Bożej pomocy aby z grzechem walczyć. A dobry Jezus chce mi w tej walce pomagać, kocha mnie i obdarza swoją miłością. Ta podstawowa prawda była przez starożytnych chrześcijan stale ogłaszana, stąd wzięło się pojęcie kerygmatu, czyli nieustannego proklamowania podstawowych prawd Ewangelii świętej. Uogólniając można te podstawowe prawdy sprowadzić do siedmiu krótkich punktów:

Bóg nas stworzył i kocha nas miłością nieskończoną.

Bóg chce nas uczynić podobnymi do siebie i dlatego daje nam swojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Człowiek u samego początku swych dziejów oddzielił się od Boga przez grzech i nie jest w stanie przyjąć daru usynowienia w Chrystusie. Aby być ponownie do tego zdolnym, musi najpierw wyrzec się zarówno grzechu jak i głównego sprawcy grzechu ? szatana.

Sami nie jesteśmy w stanie wyzwolić się z niewoli grzechu. Wykupuje nas z niej Jezus Chrystus poprzez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Chrzest zanurza nas w chrystusowym misterium paschalnym i czyni z nas nowe stworzenia.

Dany nam na chrzcie i bierzmowaniu Duch Święty czyni z nas członki Ciała Chrystusa, którym jest święty i katolicki Kościół. Aby otworzyć się na Jego stwórcze działanie musimy bezwarunkowo zawierzyć Bogu na wzór Maryi, Matki Jezusa.

Źródłem i szczytem życia świętego Kościoła katolickiego oraz każdego katolika jest Najświętsza Eucharystia.

Kresem dzieła stworzenia będzie dzień chwalebnego Powtórnego Przyjścia Jezusa Chrystusa.

Widać wyraźnie, że każdy z tych punktów wymaga jednego ? współpracy człowieka. Jeśli aktem naszej wolnej woli nie uznamy Chrystusa za naszego Pana i Zbawiciela to nie odmienimy prawdziwie naszego życia. Wyjątkowość nauki Jezusa polega właśnie na tym, że wzywa nas ona do radykalizmu. Katolik jest powołany bowiem do radykalnego pójścia za Panem, chociaż jest to droga bardzo trudna. Wybór Chrystusa to również wybór konkretnego stylu życia, odrzucania zła ale też wszystkiego co do zła może nas zaprowadzić. To nieustanne nawracanie się aby być stale jak najbliżej Boga. Taka droga nie jest zaproszeniem dla wybranych, to droga, do podążania którą wezwany jest każdy katolik. [ks. wikary]