Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy – tymi słowami rozpoczyna się dzisiejsza Ewangelia. Tłumy gromadziły się wokół Pana Jezusa, a On szedł do nich przemierzając miasta i wsie. Różnie był przyjmowany. Dowiadujemy się, że ludzie chętnie Go słuchali, ale też szemrali między sobą, po usłyszeniu słów Pana Jezusa. Zdarzyło się nawet, że wielu uczniów Jego się wycofało i już z Nim nie chodziło po tym, jak ich przekonywał, że jest chlebem na życie wieczne. Były sytuacje, że Pan Jezus musiał uchodzić (uciekać) do innego miasta, bo groziła Mu śmierć. Podobne losy widzimy w działalności apostolskiej św. Pawła. Obszar jaki musiał przemierzyć jest imponujący. Jak sam pisze: na wodzie, na lądzie? niestrudzony głosiciel Chrystusa. Musiał uciekać, zagrożony śmiercią, ale też był chętnie słuchany, miał wielkie uznanie u ludzi, ale też w Atenach od znudzonych filozofów usłyszał: Posłuchamy cię innym razem. Podobne są losy kapłana, który w ciągu swojego życia, od momentu święceń, często wielokrotnie przemieszcza się w różne miejsca, podejmuje różne rodzaje posługi ewangelizacyjnej: w parafiach, w szkole, na misjach, na uczelniach, głosząc słowo Boże i sprawując sakramenty święte. A wszystko w posłuszeństwie woli samego Chrystusa, który powiedział: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. [prob.]

Zmiany są konieczne w naszym życiu. Często się przed nimi wzbraniamy, często zastanawiamy się, czy warto, czy się opłaca, czy na pewno tego chcemy. Niejednokrotnie usiłujemy odpowiedzieć sobie na pytanie: dlaczego nie może być ?po staremu?. A prawda jest taka, że każda zmiana niesie za sobą powiew świeżości, czegoś, co pozwoli nam spojrzeć na nasze życie szerzej i w nowym świetle. 

Od czterech lat pracowałem dla naszej wspólnoty parafialnej. Wierzę głęboko w to, że Duch Święty, który wtedy pokierował myślą Biskupa Ordynariusza i wskazał Czarnowąsy jako kolejną parafię w mojej kapłańskiej drodze, miał jakiś konkretny cel i konkretne zadanie. Jaki to był ce? Nie wiem, ale mam nadzieję, że udało mi się go zrealizować. Jakie to było zadanie? Prowadzić siebie i Was do zbawienia. I chciałbym wierzyć, że choć trochę mi się to udało. 

Dzisiaj, kiedy piszę te słowa skierowane do Was, patrzę w przyszłość, która nie do końca jest odsłonięta. Wiem, gdzie posyła mnie Bóg, ale nie wiem, co mnie tam czeka. Wiem natomiast, że czekają na mnie ludzie spragnieni Boga. Tak jak tutaj. I nie chcę pisać żadnych pożegnań, ale chciałbym powiedzieć trzy słowa: przepraszam, dziękuję i proszę.

Przepraszam za to, że nie zawsze udawało mi się być dobrym przykładem. Mam świadomość swoich wad i wiem, że czasem mogłem kogoś urazić nieodpowiednim słowem czy zachowaniem. I za to przepraszam. Mam nadzieję, że wybaczycie mi to, co nie było w myśl kapłańskiej służby. Dziękuję za Wasze przyjęcie. Nie jest łatwo iść do obcego miejsca, do ludzi których się nie zna. Ale otwartość waszych serc sprawiła, że Czarnowąsy stały się moim domem przez kolejne cztery lata mojego życia. Nie będę dziękował nikomu personalnie, bo byłoby tego za dużo. Wszystkim za wszystko niech Bóg wynagrodzi.

I proszę o modlitwę. Za mnie i za wszystkich kapłanów, abyśmy umieli być dobrymi przykładami dla owczarni, którą nam Bóg powierzył. To właśnie Wasza modlitwa sprawia, że jesteśmy w stanie unieść jarzmo i trud kapłańskiej służby. Módlcie się za nas, abyśmy z dnia na dzień stawali się coraz bardziej święci i abyśmy umieli tą śczas życia – czas dobrej zmianywiętość przekazywać dalej, na Was, i tym prowadzić do zbawienia. Odważę się powiedzieć, że takich będziemy mieli kapłanów, jakich sobie wymodlimy. 

Zmiany, choć trudne, są konieczne. I dla mnie, i dla was. Starajmy się zatem zmieniać swoje życie na lepsze, abyśmy kiedyś mogli się spotkać w Ojczyźnie Wiecznej, gdzie oczekuje nas Chrystus.

Ks. Wikary Michał Krupa

Panie Jezu, Ty wybrałeś Twoich kapłanów spośród nas i wysłałeś ich, aby głosili Twoje Słowo i działali w Twoje Imię. Za tak wielki dar dla Twego Kościoła przyjmij nasze uwielbienie i dziękczynienie. Prosimy Cię, abyś napełnił ich ogniem Twojej miłości, aby ich kapłaństwo ujawniało Twoją obecność w Kościele. Ponieważ są naczyniami z gliny, modlimy się, aby Twoja moc przenikała ich słabości. Nie pozwól, by w swych utrapieniach zostali zmiażdżeni. Spraw, by w wątpliwościach nigdy nie poddawali się rozpaczy, nie ulegali pokusom, by w prześladowaniach nie czuli się opuszczeni. Natchnij ich w modlitwie, aby codziennie żyli tajemnicą Twojej śmierci i zmartwychwstania.

W chwilach słabości poślij im Twojego Ducha. Pomóż im wychwalać Twojego Ojca Niebieskiego i modlić się za biednych grzeszników. Mocą Ducha Świętego włóż Twoje słowo na ich usta i wlej swoją miłość w ich serca, aby nieśli Dobrą Nowinę ubogim, a przygnębionym i zrozpaczonym – uzdrowienie. Niech dar Maryi, Twojej Matki, dla Twojego ucznia, którego umiłowałeś, będzie darem dla każdego kapłana. Spraw, aby Ta, która uformowała Ciebie na swój ludzki wizerunek, uformowała ich na Twoje boskie podobieństwo, mocą Twojego Ducha, na chwałę Boga Ojca. Amen.

Św. Jan w swej Ewangelii ukazuje jak swego czasu w Jerozolimie Grecy przystąpili do Apostoła Filipa, i prosili go mówiąc: Panie, chcemy ujrzeć Jezusa. Grecy, którzy chętnie filozofowali, którzy w Atenach postawili pomniki różnym bogom, chcieli w obliczu Pana Jezusa poznać Boga prawdziwego. Musieli o Nim słyszeć od innych, czego naucza, musieli słyszeć o cudach, które czynił wśród ludzi. I pewnie stąd zrodziło się w nich to szczere pragnienie: Chcemy ujrzeć Jezusa. A dzisiaj św. Paweł zachęca nas słowami: Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala. Obecnie żyjemy w świecie pomieszanych poglądów i opinii, często sprzecznych ze sobą. Tym gorzej, że ma to miejsce w łonie samego Kościoła. W tym gąszczu sądów, osądów i ocen łatwo  się pogubić. Dlatego ta zachęta św. Pawła jest dzisiaj tak aktualna i potrzebna, by patrzeć, wpatrywać się w oblicze Pana Jezusa. Tak wiele mówił na ten temat św. Jan Paweł II gdy wprowadzał Kościół w nowe Tysiąclecie i pod koniec swego pontyfikatu. Życzył wszystkim wiernym, aby umieli odkrywać prawdziwe oblicze Chrystusa obecnego w Ewangelii, w sakramentach i liturgii oraz w sercu drugiego człowieka. To także dzisiaj ma na myśli św. Paweł, gdy mówi: Patrzmy na Jezusa. Wpatrując się w osobę Pana Jezusa, wsłuchując się w Jego słowo, nie pogubimy się w tym gąszczu sprzecznych opinii. Chrystus, jedynie On, jest źródłem naszej wiary w Boga żywego, to On naszą wiarę wydoskonala. [prob.]

W najbliższą sobotę 24 sierpnia br. wybieramy się na Pielgrzymkę Rodzin do uroczego i ważnego miejsca, którym jest Sanktuarium św. Józefa w Prudniku Lesie. Pierwszy raz byliśmy tam w minionym roku. Jest to miejsce pełne soczystej zieleni, ładnie położone, poza miastem Prudnik. Patronuje temu miejscu ukochany Święty Józef, dziewiczy ojciec Pana Jezusa, oblubieniec Matki Najświętszej. I właśnie rodzinna atmosfera tego miejsca przesądziła o tym, że tam się rodzinnie udajemy. Ale nie tylko. Także dlatego, bo w tym miejscu więziony był Ksiądz Kardynał Stefan Wyszyński, który w swym pasterskim nauczaniu tak wiele miejsca poświęcił rodzinie. Prymas Wyszyński więziony był w Prudniku od 6 października 1954 roku do 27 października 1955 roku. Było to trzecie miejsce jego więzienia. 1 października 1954 roku do klasztoru przybyli ludzie UB, którzy kazali zakonnikom w ciągu dwóch godzin opuścić klasztor. Podczas pobytu w Prudniku w sercu ks. kard. Stefana Wyszyńskiego zrodziło się pragnienie ślubów jasnogórskich. W nawiązaniu do jubileuszu królewskich ślubów Jana Kazimierza złożonych Matce Bożej w katedrze lwowskiej w 1655 roku Prymas postanowił odnowić akt oddania Polski Pani Jasnogórskiej, dostosowując przyrzeczenia do współczesnych czasów. W ?Zapiskach więziennych? napisał: Czytając ?Potop? Sienkiewicza, uświadomiłem sobie właśnie w Prudniku, że trzeba pomyśleć o tej wielkiej dacie. Byłem przecież więziony tak blisko miejsca, gdzie król Jan Kazimierz i prymas Leszczyński radzili, jak ratować Polskę z odmętów. I dodawał: Warto myśleć o obronie Jasnej Góry? roku 1955. ? Jest to obrona duszy, rodziny, Narodu, Kościoła ? przed zalewem nowych ?czarów?. Jakże ważne są te słowa w kontekście zawirowań, które obserwujemy w obecnym czasie. 

Wymowna jest historia, którą opowiada sam Kardynał, kiedy to w oknach jego celi więziennej uwiły sobie gniazdo muchówki: Przez miesiąc miałem wspaniałą szkołę. ? Nauczyłem się więcej niż na uniwersytetach! Przyjrzałem się, jak wygląda ład w ciasnym gniazdeczku, gdzie jest pięć piskląt, ojciec i matka. Było to wzruszające i budujące. Oglądałem prawdziwe dzieło społeczne. Tu, w miejscu, które nie było domem, rozumiał, że kapłan musi się trzymać mocno ołtarza, jak pisklęta trzymają się krawędzi gniazda! Ołtarz ? to mój dom. 

Niewątpliwie takim gniazdeczkiem jest również rodzina, która daje życie, ochronę, która także dzisiaj jest obiektem wielorakich zagrożeń. Pielgrzymując do Sanktuarium św. Józefa w Prudniku Lesie chcemy podziękować za nasze rodziny, chcemy się modlić za nasze rodziny i zawierzyć je Świętej Rodzinie z Nazaretu. Rozpoczynamy o godz. 11.00 Eucharystią. Zapraszamy serdecznie, z pogodą ducha w sercu. [prob.]

Modlimy się w intencji chorych.

1. Dzisiaj przeżywamy XX Niedzielę Zwykłą. Kościół św. Anny obchodzi 12 rocznicę konsekracji. Zapraszamy na nieszpory kiermaszowe o 15.00 do św. Anny.

2. W liturgii tego tygodnia wspominamy: we wtorek św. Bernarda, w środę św. Piusa X, w czwartek NMP Królową, a w sobotę św. Bartłomieja.

3. W poniedziałek o 17.00 spotkanie Tercjarzy św. Franciszka.

4. We wtorek zapraszamy na Czuwanie Rodzin. Rozpoczniemy Mszą św. o 18.00 u św. Anny, potem adoracja Pana Jezusa do 19.30, różaniec i Apel Jasnogórski. Modlić się będziemy za Kościół w naszej Ojczyźnie, a zwłaszcza za rodziny i za kapłanów.

5. W sobotę zapraszamy wszystkich, szczególnie rodziny z dziećmi, na Pielgrzymkę Rodzin do Prudnika-Lasu, miejsca, gdzie więziony był Kardynał Stefan Wyszyński. W programie Msza św. o 11.00, oprowadzanie po klasztorze, Droga Krzyżowa w int. rodzin, słodki poczęstunek, nabożeństwo i powrót. Na miejsce docieramy we własnym zakresie. W tym pięknym miejscu właśnie została poświęcona nowa Droga Krzyżowa, o czym informuje dzisiejszy GN. Serdecznie zapraszamy. 

6. Sakrament chrztu przyjęła Natalia Szczygieł. Niech Bóg błogosławi rodzicom i chrzestnym.

7. Serdecznie dziękujemy Pielgrzymom, którzy w minionym tygodniu kroczyli na Jasną Górę, przed oblicze Matki Najświętszej. Ufamy, że podjęty przez Was wytrwały trud, wyda dobre owoce w życiu tych, za których modliliście się w drodze i wniesie nowe światło w Wasze życie. Dziękujemy, że pamiętaliście o naszej parafii i o całym Kościele. Dziękujemy za dzisiejszą kolektę i z Uroczystości Wniebowzięcia NMP na Wydział Teologiczny w Opolu oraz za posprzątanie kościoła. W sobotę o 8.00 do sprzątania prosimy parafian z Czarnowąsów z ul. Brzozowej od nru 1 do 11.

8. Wieczorny różaniec: pon. ? Tercjarze św. Franciszka; wt. ? św. M. Kolbe /J. Waldyra/; śr. ? bl. Marii Merkert /M. Baron/; czw. ? Zwiastowania NMP /M. Niekrawiec/; pt. ? MB Królowej Aniołów /U. Czok/ i Niepok. Poczęcia NMP /O. Hanusik/.

Poniedziałek 19.08.2019 

7.00 Za ++ rodziców Jana i Marię Iwa, syna Andrzeja Baron, ++ z pokr. Iwa, Baron, Sowada i Szafarczyk. 

18.00 Do Miłosierdzia Bożego o dar życia wiecznego dla Marii Nowainskiej w 1 r. śm.

Wtorek 20.08.2019 – św. Bernarda

7.00 Za wstaw. Św. Rodziny z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. w rodz. Katarzyny i Tomasza Czok z ok. 12 r. małż.

18.00 /św. Anna/ Za + Alfreda Przywara, rodziców Marię i Józefa Piechota, Gertrudę i Józefa Przywara, 3 szwagrów, szwagierkę, za + Stefanię Przywara, ++ z pokr. obu stron i za dusze czyśćcowe.

Środa 21.08.2019 – św. Piusa X

7.00 Za wstaw. Matki Bożej z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla córki Dominiki Steckert z ok. 18 r. ur. i o opiekę Bożą w rodzinie.

18.00 Za + syna Andrzeja Kesler w 2 r. śm., rodziców Marię i Floriana Kesler, Annę i Bolesława Szmurło, brata Reinholda, ++ z całego pokr. i za dusze czyśćcowe.

Czwartek 22.08.2019 – NMP Królowej

7.00 I. Za wstaw. Matki Bożej NP z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. w rodz. Labisz oraz za + męża i ojca Norberta. II. Za + Monikę Skorupską /od Jadwigi Kulpy i Piotra Greczek z rodzinami/.

18.00 Do Miłosierdzia Bożego za + synową Jolantę Misch w 9 r. śm., jej rodziców i brata. Za ++ rodziców Annę i Jana, teściów Paulinę, Marię i Antoniego, ++ z pokr. obu stron i za dusze czyśćcowe. 

Piątek 23.08.2019  

7.00 Za ++ rodziców Paulinę i Piotra Leja, Julię i Tomasza Staisz, męża Tomasza, braci Franza i Georga i ++ z pokr. obu stron.

18.00 Za wstaw. Matki Bożej NP. i św. Kamila z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla córki Dominiki Świerc z ok. ur. i o opiekę Bożą w rodzinie. 

Sobota 24.08.2019 – św. Bartłomieja

7.00 Za wstaw. Matki Bożej NP z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla Moniki Baron w dn. 70 r. ur. i o opiekę Bożą w rodzinie.

18.00 /niedz./ Za + ojca Józefa Świentek w r. śm., matkę Agnieszkę, ich rodziców, brata Gotfryda, ++ z pokr. oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

Niedziela 25.08.2019 – XXI Niedziela Zwykła

7.00 Za + matkę Rozalię Fautsch z ok. ur., ojca Michała, teściów Marię i Jana, ich rodziców, szwagrów Aloiza i Ryszarda i ++ z pokr. obu stron.

8.15 /niem./ Do Miłosierdzia Bożego za + matkę Monikę Golobmek, poległego ojca Ludwika, brata Rudolfa, bratową Apolonię, teściów Klarę i Wiktora Fautsch, dziadków obu stron oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

9.00 /św. Anna/ Za + męża Józefa Schymainda w 10 r. śm., o zdrowie i Boże błog. w rodz.

9.30 Za wstaw. Św. Rodziny z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla Klaudii i Marcina Wieczorek z ok. 15 r. małż. i o opiekę Bożą w rodzinie.

11.00 Za wstaw. Matki Bożej NP z podz. za łaski, o zdrowie i dary Ducha Świętego dla córki Olivii Kinder z ok. 18 r. ur. i o opiekę Bożą w rodzinie.

15.00 Nieszpory

16.00 Za wstaw. Św. Rodziny z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla Joanny i Tomasza Hucz z ok. 13 r. małż. i o opiekę Bożą w rodzinie.

O szczęśliwy, Święty Józefie, spadkobierco wiary wszystkich Patriarchów, wyjednaj mi drogocenną cnotę wiary. Pomnóż we mnie dar wiary, źródło wszelkiej świętości, takiej wiary, bez której nikt nie może się podobać Bogu. Wyjednaj mi taką wiarę, która triumfuje nad wszystkimi pokusami świata i przezwycięża ludzkie błędy, która nie może być naruszona przez nikogo, i która jest zwrócona jedynie ku Bogu. Spraw, abym za Twoim przykładem, żył wiarą, otworzył swe serce i rozum na Boga, bym pewnego dnia mógł ujrzeć w niebie to, w co teraz niezachwianie wierzę na ziemi. Amen 

Pan Jezus często przemawiał do tłumów, które za Nim podążały. Dzisiaj, bardzo delikatnie zwraca się do swoich uczniów nazywając ich małą trzódką: Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo. Chrystus nie jest megalomanem, nie idzie na wysokie statystyki. Nie mówi: jest nas mało albo dużo, mogłoby być nas więcej? On zwraca się do tej najmniejszej cząstki, do tych, którzy są najbliżej Niego: nie bójcie się, to wam Bóg Ojciec obiecuje królestwo.  

Lubimy obserwować statystyki, także te, które dotyczą religijności. Jaki procent społeczeństwa deklaruje się jako wierzący. Ten procent jest wciąż stosunkowo wysoki, ale jeszcze wyższy jest procent ludzi ochrzczonych, choć wśród nich są tacy, którzy określają się już jako niewierzący. Można pogubić się w tych zawiłych statystykach, zwłaszcza gdy uświadomimy sobie jak mocno podzielone, a nawet poróżnione jest nasze społeczeństwo, nie tylko pod względem politycznym, ale również religijnym, katolickim.

Być może właśnie taka sytuacja pomaga nam lepiej zrozumieć zamiar Pana Jezusa, gdy zwraca się do małej trzódki, a więc do tych swoich uczniów, którzy rzeczywiście do Niego przyznają się i należą, nie tyle statystycznie, ale sercem, wiarą i autentyczną miłością. Do tych, którzy nieustannie podejmują trud nawrócenia, wsłuchują się w Jego słowo, i karmią się pokarmem eucharystycznym. Mała trzódka to grono uczniów Pana Jezusa, ale to również ta cząstka w każdym z nas, w której rzeczywiście żywy jest Duch Chrystusa, przemieniający nas i uświecający. [prob.]