Chwalebny Patriarcho, Święty Józefie, w którego mocy jest uczynienie możliwym tego, co niemożliwe, spiesz mi na pomoc w chwilach niepokoju i trudności. Weź pod swoją obronę sytuacje bardzo poważne i trudne, które Ci powierzam, by miały szczęśliwe rozwiązanie. Mój ukochany Ojcze, w Tobie pokładam całą ufność moją. Niech nie mówią, że przyzywałem Ciebie na próżno, a skoro z Jezusem i Maryją możesz wszystko uczynić, ukaż mi, że Twoja dobroć jest tak wielka jak Twoja moc. Amen.

Dosłownie w tych dniach taki zakaz został wydany na terenie niektórych powiatów Saksonii: W ramach walki z pandemią władze lokalne zabroniły tam udzielania Komunii Świętej. W odpowiedzi na ten zakaz katolicki bp miasta Goerlitz, Wolfgang Ipolt, napisał: W Kościele katolickim nie ma obowiązku przystępowania do Komunii Świętej. Jej przyjmowanie jest dobrowolne. Polecam też wiernym, by jeśli ktoś obawia się zarażenia, nie przystępował do Komunii. Natomiast absolutny zakaz udzielania Eucharystii, będącej integralnym elementem Mszy św. jest nie do przyjęcia. Wydawałoby się, że w tym wielkim zamieszaniu, spowodowanym pandemią, chyba już nic nas nie zaskoczy. A jednak ten zakaz jest boleśnie zaskakujący, szczególnie dla tych, dla których Komunia święta tak wiele znaczy; dla ich wiary, dla ich życia z Bogiem. Komunia przecież jest tym najbardziej intymnym, osobistym doświadczeniem obecności i bliskości żywego Pana Jezusa, pod postacią chleba. To prawda, zamieszanie jest wielkie, a jego skutki coraz bardziej widoczne, także u nas. I obawiam się, że wynikają one nie tylko z przestrzegania dyspens, limitów, ale także postępującego zagubienia duchowego i słabnącej wiary, tak u osób dorosłych, jak i może jeszcze bardziej dzieci i młodych. Życie sakramentalne, jako kontakt z żywym Chrystusem w Eucharystii, połączony z darem miłosierdzia Bożego w sakramencie pokuty, stanowi dla nas prawdziwe i niezastąpione źródło rozwoju żywej wiary. Kiedy to źródło wysycha, życie wiary zamiera.

Warto w tym miejscu i w całym tym kontekście, w którym teraz żyjemy, przypomnieć słowa św. Jana Pawła II, wygłoszone w Warszawie w 1999 r. Papież mówił wtedy: Dlatego Kościół tak wielką wagę przywiązuje do uczestniczenia w Eucharystii, zwłaszcza w dzień Pański, to jest w niedzielę, w którym obchodzimy pamiątkę zmartwychwstania Chrystusa. W Kościele w Polsce zawsze żywa była cześć dla Eucharystii i wielkie przywiązanie wiernych do niedzielnego uczestnictwa we Mszy świętej. Na progu trzeciego tysiąclecia proszę wszystkich moich Rodaków: zachowajcie tę dobrą tradycję. Szanujcie Boże przykazanie o świętowaniu dnia Pańskiego. Dawajcie wyraz waszej miłości do Chrystusa i do braci, biorąc udział w niedzielnej Uczcie Nowego Przymierza – w Eucharystii. Zwracam się tu w sposób szczególny do rodziców, aby podtrzymywali i pielęgnowali piękny chrześcijański zwyczaj uczestniczenia we Mszy świętej wspólnie ze swoimi dziećmi. Niech żywe będzie w sercach dzieci i młodzieży poczucie tego obowiązku. Niech łaska miłości, którą otrzymujemy przyjmując Chleb eucharystyczny, umacnia więzi rodzinne. Niech stanie się źródłem apostolskiego dynamizmu rodziny chrześcijańskiej. Spróbujmy te słowa Świętego Papieża odczytać tak trochę ponad wszystkim, co dzisiaj przeżywamy, myśląc wyłącznie o Panu Jezusie, który na nas czeka w Eucharystii, a zwłaszcza w darze Komunii Świętej. Tej Komunii nikt, ani nam, ani naszym dzieciom, nie może zakazać, jeśli my sami sobie tego nie zakażemy, przez trwanie w grzechu albo przez zaniedbanie. Wchodzimy w drugą część Adwentu, czyli oczekiwania na Boże Narodzenie. Udział w Mszy św. roratniej, przynajmniej raz w tygodniu, i w niedzielnej Eucharystii, niech ożywi w naszych sercach i rodzinach pragnienie Jezusa żywego. Pan Jezus już się zbliża, już puka do mych drzwi, pobiegnę Go przywitać… Nikt nam nie może zakazać spotkania z żyjącym pośród nas Panem Jezusem, jeśli my sami tego nie uczynimy. [prob.]   

Modlimy się w int. rodzin, które przeżywają różne kryzysy i przeciwności życiowe.

1. Dzisiaj przeżywamy II Niedzielę Adwentu. Zapraszamy na nieszpory o 15:00.

2. Od poniedziałku do piątku o 17:00, a w sobotę o 8:00 zapraszamy dzieci i młodzież na Roraty według następującego porządku:

– poniedziałek – dzieci najmłodsze

– wtorek – klasy pierwsze i drugie

– środa – klasy trzecie /komunijne/

– czwartek – klasy IV-VII

– piątek – młodzież

– sobota – dzieci najmłodsze

Udział w Roratach zależy od zgody rodziców. Roraty dla dorosłych w poniedziałek, środę i piątek o 7:00, a w sobotę o 8:00.

3. We wtorek obchodzić będziemy Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. Msze św. sprawowane będą o 8:00, 9:30 i 17:00. Msza św. o 17:00 zostanie odprawiona w intencji Marianek i ich rodzin. Podczas Mszy świętej Marianki złożą wspólne ślubowanie Maryi Niepokalanej.

4. Polecamy świece Caritas – 5 zł oraz opłatki (paczka to 3 duże i 2 małe opłatki).

5. W przyszłą niedzielę zbiórka do puszek na Kościół na Wschodzie.

6. Dziękujemy za dzisiejszą kolektę na WSD i Kurię w Opole i za posprzątanie kościoła. W sobotę o 9:00 do sprzątania prosimy parafian z Wróblina z ul. Sołtysów od nru 10 do 16.

7. Komendant Policji w Opolu przestrzega przed oszustami, którzy wciąż nowymi sposobami próbują podstępnie wyłudzić często duże kwoty pieniężne od osób starszych. Prosimy cierpliwie przestrzec osoby starsze przed takimi sytuacjami, by nie dawały się nabrać. Reszta informacji na plakacie w gablotce. 

8. Do wieczności odeszła śp. Maria Pluskwik, l. 71. RIP.

Poniedziałek 07.12.2020 – św. Ambrożego

7:00 Za + matkę Martę Nimpsz w r. śm., ojca Jerzego, ++ z pokr. Nimpsz i Hyla oraz za dusze w czyśćcu cierpiące.

17:00 Za wstaw. Świętej Rodziny z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. w rodzinie Mikulla z ok. 30 r. małżeństwa Kariny i Bernarda oraz 1 r. małżeństwa Natalii i Pawła.

Wtorek 08.12.2020 – Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

8:00 Za wstaw. Matki Boskiej NP z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla matki Otylii Hanusik z ok. urodzin i o opiekę Bożą dla całej rodziny.

9:30 Za + męża Joachima Lisowskiego, rodziców, teściów, 2 szwagierki, 3 szwagrów, ++ z całego pokr. oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

17:00 W intencji Sodalicji Mariańskiej oraz rodzin naszych Marianek.

Środa 09.12.2020

7:00 Za + męża Józefa Klemens w r. śm., brata Henryka, siostrę Jadwigę, ++ z rodziny Klemens i Kałuża oraz za dusze czyśćcowe.

17:00 Za ++ Gertrudę, Franciszka i Herberta Niestrój i za dusze w czyśćcu cierpiące.

Czwartek 10.12.2020

7:00 Do Miłosierdzia Bożego za ++ Martę, Arnolda i Erykę Lakotta w r. śm., ++ z rodziny Wróbel i Lakotta, za + Helmuta i za dusze w czyśćcu cierpiące.

17:00 Za + ojca Jana Lesiewicz w r. śm., babcię Marię Nyzik oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie Lesiewicz i Bartyla.

Piątek 11.12.2020

7:00 Za wstaw. Świętej Rodziny z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla Lidii i Henryka Resel z okazji 25 r. małżeństwa i o opiekę Bożą dla całej rodziny

17:00 Za wstaw. Matki Boskiej NP i św. Anny z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla Zofii Waldyra z ok. 60 r. urodzin i o opiekę Bożą dla całej rodziny.

Sobota 12.12.2020

8:00 I. Za ++ rodziców Łucję i Jerzego Michala i za dusze w czyśćcu cierpiące. II. W intencji Wspólnoty Szkaplerznej i Wspólnot naszej parafii.

18:00 /niedz./ Za + matkę Agnieszkę Świentek w r. śm., ojca Józefa, ich rodziców, brata Gotfryda oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

Niedziela 13.12.2020 – III Niedziela Adwentu

7:00 Do Miłosierdzia Bożego za + ojca Huberta Nowak z ok. ur., za dusze czyśćcowe oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

8:15 /niem./ Za + matkę Alicję Warzecha z ok. ur., ojca Józefa, teściów Gertrudę i Karola Kubiciel, ++ z całego pokr., za dusze czyśćcowe oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

9:00 /św. Anna/ Za + męża Leonarda Lekner w 2 r. śm., rodziców Lekner i Nalewaja, za ++ Marcela, Reinholda, Jerzego i Marię, ++ z ich rodzin i za dusze czyśćcowe.

9:30 Za ++ rodziców Pawła i Teresę Fautsch, teściów Teodora i Paulinę Radziej, dziadków, ++ z pokr. obu stron i za dusze czyśćcowe.

11:00 Za wstaw. Matki Boskiej NP z podz. za otrzymane łaski, o zdrowie i Dary Ducha Świętego dla córki Julii Michurskiej z ok. 18 rocznicy urodzin i o Boże błog. w rodzinie.

15:00 Nieszpory

16:00 Za wstaw. Matki Boskiej NP z podz. za otrzymane łaski, o zdrowie i Boże błog. dla Marii Gbur z ok. 65 r. urodzin i dla syna Arkadiusza z ok. 30 r. urodzin i o opiekę Bożą w rodzinie.

Zachwycony blaskiem Twej piękności

garnę się w Twoje objęcia,

Niepokalana Matko Jezusa i nasza Matko, Maryjo,

ufny, że w Twym najmiłościwszym Sercu

znajdę spełnienie moich pragnień.

Podziwiam i wielbię niezrównane bogactwo

wspaniałych przywilejów, którymi Bóg darzył Cię

od pierwszej chwili Twego poczęcia

aż do dnia, w którym wziął Cię do nieba

i ukoronował na Królową wszechświata.

Czysta Krynico wiary, racz oświecić mój umysł

blaskiem wiekuistych prawd.

Wonna lilio wszelkiej świętości,

pociągnij Twym niebiańskim aromatem moje serce.

Pogromicielko piekła i szatana,

tchnij we mnie głęboką odrazę do grzechu,

który odwraca mnie od Boga.

Umiłowana przez Boga,

pochyl się troskliwie nad zranionym światem,

przywołaj zbłąkanych, otrzyj łzy płaczących,

pociesz biednych i samotnych, ochraniaj młodzież,

a wszystkich ludzi naucz dobroci.

Niech wszyscy zrozumieją, że są braćmi

i niech nad światem rozbłyśnie słońce

powszechnego i prawdziwego pokoju.

Maryjo Niepokalana, najlepsza Matko i nasza Patronko,

przyjmij moje korne modlitwy i uproś mi,

abym kiedyś w niebie

mógł powtarzać przed Twoim tronem hymn,

który wyśpiewałaś na ziemi:

Wielbij, duszo moja, Pana, bo wielki jest i święte Imię Jego. Amen.

Zastanawiam się, czy w obecnym czasie, który trwa już dobrych kilka miesięcy, czy życie nam się dłuży, czy może biegnie jeszcze szybciej niż zwykle. Z pewnością wielu z nas marzy, by mieć to już za sobą, by to wszystko już minęło, definitywnie. Szczęśliwe chwile i dni chciałoby się zatrzymać, zaś trudne doświadczenia, przeżycia każdy chciałby mieć jak najszybciej za sobą. Chciałby o tym zapomnieć. Nasze życie, takie jakie jest, zawsze przeżywamy w czasie realnym, musimy je brać krok po kroku, nic nie da się ominąć. Cierpienie trzeba przecierpieć do końca, a każde szczęście ma swój kres, ból trzeba przeboleć. Wszystko dokonuje się w czasie naszego życia.  Dzisiaj Święty Piotr pisze o doświadczeniu czasu, jakie jest u Pana Boga. Mówimy, że Bóg jest wieczny, że jest ponad albo raczej poza czasem. I słusznie, potwierdzają to słowa Apostoła, który pisze, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. Biegacz wygrywa jedną setną sekundy, cały bieg trwał zaledwie kilkanaście minut. A wszystko poprzedzone godzinami ćwiczeń, wyrzeczeń i treningów. Dobry Łotr, który się nawrócił w ostatniej chwili swojego życia, usłyszał: Jeszcze dziś będziesz ze Mną raju. Chwila, wieczność.Cokolwiek byśmy nie powiedzieli, czasu nie da się kupić, można go stracić, a na pewno trzeba go przeżyć, dzień po dniu. Tu zapisana jest nasza wieczność, tysiące lat życia z Bogiem w wieczności, jak jeden cudowny dzień. [prob.]

Chwalebny święty Mikołaju, ciebie Bóg obdarzył wielkim przywilejem wspomagania ludzi. Tysiącom zwracającym się do ciebie z różnymi kłopotami udzielałeś pomocy: umierającym niosłeś pociechę, trędowatym uwolnienie, chorym zdrowie, studentom jasną myśl, żeglującym bezpieczny port, uwięzionym wolność. Kto zresztą zdoła zliczyć tych wszystkich, którzy przez ciebie otrzymali pociechę i pomoc, której ciągle obficie udzielasz. Uciekamy się do ciebie i błagamy o pomoc w tych sprawach, które pragniemy Ci przedstawić… Amen.

Święta Matko Boga, W milczeniu i pokoju nosiłaś pod sercem i wydałaś na świat Tego, który wszystko dźwiga na Swoich  barkach. Bądź naszą Przewodniczką na drodze do Bożego Narodzenia, aby czas, w którym będziemy świętować narodziny Twojego Syna, Jezusa Chrystusa, Naszego Zbawiciela, napełnił nasze serca radością i Nadzieją. Amen 

Dzisiaj rozpoczynamy nowy rok kościelny, liturgiczny, który każdemu z nas wyznacza jego osobistą drogę zbawienia z Chrystusem, we wspólnocie Kościoła. Czas, którego rytm wyznaczają cztery kolejne niedziele, to dobra sposobność do odnowienia życia i jeszcze mocniejszego związania go z Panem Bogiem. Czy będzie tak samo jak dotąd? A może będzie gorzej? W okresie Adwentu szczególnie donośnie brzmi wezwanie do czujności. Postawa czujności oznacza nową gotowość serca, jest znakiem świadomej odpowiedzi na różne zaskoczenia, które może kiedyś okazały się dla nas niszczące. Przeciwieństwo czujności stanowi obraz snu, kiedy nie jesteśmy podatni na to, co do nas przychodzi. Brak czujności może też oznaczać obojętność, rezygnację, bierne poddanie się losowi. Że w moim życiu nic już nie może się zmienić. Czujność otwiera nas także na bezmiar Bożego Miłosierdzia, sprzyja odrzuceniu grzechów, które nas gnębią i upokarzają, do których jesteśmy przywiązani. Adwent jest przecież czasem oczekiwania na zbawienie. Nasze zbawienie nigdy nie jest „gdzieś tam”, w jakimś nieokreślonym „daleko”, ale zawsze jest „tu”, najbliżej, jak tylko to można sobie wyobrazić, w osobie żywego Pana Jezusa, obecnego w modlitwie i w sakramentach świętych, zwłaszcza w Eucharystii i w sakramencie pokuty. W Jego Najświętszym Sercu zarzucamy kotwicę naszej nadziei, tu również znajduje swój początek nasza czujność, jako nowy początek własnej drogi do Boga, z Chrystusem. O Jezu, który wciąż do nas przychodzisz, daj nam w tych dniach odczuć Twoją bliskość. [prob.]