Słowa proroka Izajasza są niezwykle osobiste i przekonujące: Bóg mój stał się moją siłą. Bo właściwie kim jest dla mnie Pan Bóg, jeśli rzeczywiście w Niego wierzę. Wielu ludzi poprzestaje na samym tylko wyznaniu albo raczej przyznaniu się do wiary: Tak, jestem wierzący. Owszem, to już jest bardzo wiele. Jednak czasami już nic za tym nie stoi. Wiara nie zawsze jest tą siłą napędzającą ludzkie istnienie. Są takie sklepy, po których pozostał już tylko sam szyld, a w środku jest pusto, nawet nie można tam wejść. To prawda, wiele zależy od nas samych. Wyjeżdżamy do pracy, szkoły, wcześnie rano, gdy jest ciemno, i wracamy wieczorem zmęczeni, gdy znowu jest już ciemno. A w sercu nosimy sprawy, które przynależą do innego świata, które wymagają szczególnej troski, osobiste, rodzinne: szkolne problemy dziecka, niepokój spowodowany własnym stanem zdrowia, zatroskanie o schorowanych rodziców, którymi nikt nie chce się zająć. A trzeba temu wszystkiemu zaradzić. I nie wystarczy powiedzieć: Jakoś to będzie. Nie wystarczy też tłumaczyć się, że nie mam czasu na to wszystko, że praca, że to jest ponad moje siły. W tym miejscu słowa proroka Izajasza zyskują swoje znaczenie dla naszego życia: Bóg mój stał się moją siłą. Słowa te wprowadzają nas w zupełnie nowy porządek, który nie przynależy do tego świata, który wykracza poza nasze możliwości, poza ludzką zapobiegliwość. Tutaj wiara staje się zawierzeniem. Tu powierzamy siebie i wszystko co mamy na naszej głowie Temu, od którego wszystko zależy. Bóg mój stał się moją siłą. Jezu, ufam Tobie. [prob.]

Oddaję się Tobie Panie Jezu całkowicie teraz i na wieki. Zapraszam Cię do mojego życia, przyjmuję Cię jako mojego Pana, Boga i Odkupiciela. Uzdrów mnie, odmień mnie, wzmocnij na ciele, duszy i umyśle. Przybądź Panie Jezu, osłoń mnie Najdroższą Krwią Twoją i napełnij Swoim Duchem Świętym. Amen. 

Modlimy się Boże zmiłowanie nad światem, o dar pokoju na świecie i o jedność chrześcijan.

Jeśli o tak późnej porze mojego życia spoglądam wstecz na dziesiątki lat, które przeżyłem, to najpierw widzę, jak wiele mam powodów do dziękczynienia. Przede wszystkim dziękuję samemu Bogu, dawcy wszelkiego dobrego daru, który dał mi życie i prowadził mnie przez różne chwile zamętu; zawsze podnosił mnie, gdy zaczynałem się potykać i zawsze na nowo dawał mi światło swego oblicza. Z perspektywy czasu widzę i rozumiem, że nawet ciemne i męczące odcinki tej drogi służyły mojemu zbawieniu i że to w nich On mnie dobrze prowadził. Dziękuję moim rodzicom, którzy dali mi życie w trudnym czasie i którzy kosztem wielkich wyrzeczeń, swoją miłością przygotowali dla mnie wspaniały dom, który jak jasne światło rozświetla wszystkie moje dni do dziś. Jasna wiara mojego ojca nauczyła nas, dzieci, wierzyć i jako drogowskaz stała zawsze mocno pośród wszystkich moich osiągnięć naukowych; głębokie oddanie i wielka dobroć mojej matki są dziedzictwem, za które nie mogę jej wystarczająco podziękować. Moja siostra przez dziesiątki lat pomagała mi bezinteresownie i z czułą troską; mój brat jasnością swoich sądów, energiczną stanowczością i pogodą ducha zawsze torował mi drogę; bez tego ciągłego poprzedzania i towarzyszenia mi nie mógłbym znaleźć właściwej drogi. Z serca dziękuję Bogu za wielu przyjaciół, mężczyzn i kobiet, których zawsze stawiał u mojego boku; za współpracowników na wszystkich etapach mojej drogi; za nauczycieli i uczniów, których mi dał. Z wdzięcznością powierzam ich wszystkich Jego dobroci. I chcę podziękować Panu za moją piękną ojczyznę w Bawarskich Prealpach, w której zawsze widziałem, jak prześwituje blask samego Stwórcy. Dziękuję ludziom mojej ojczyzny, ponieważ w nich na nowo doświadczyłem piękna wiary. Modlę się, aby nasza ziemia pozostała ziemią wiary i błagam was, drodzy rodacy: nie dajcie się odwrócić od wiary. I wreszcie dziękuję Bogu za całe piękno, którego mogłem doświadczyć na wszystkich etapach mojej drogi, ale szczególnie w Rzymie i we Włoszech, które stały się moją drugą ojczyzną. Wszystkich, których w jakikolwiek sposób skrzywdziłem, z serca proszę o przebaczenie. To, co powiedziałem wcześniej do moich rodaków, mówię teraz do wszystkich w Kościele powierzonych mojej służbie: trwajcie mocno w wierze! Nie dajcie się zwieść! […] Widziałem i widzę, jak z plątaniny hipotez wyłaniała się i znów wyłania rozumność wiary. Jezus Chrystus jest naprawdę drogą, prawdą i życiem – a Kościół, ze wszystkimi swoimi niedoskonałościami, jest naprawdę Jego ciałem. Na koniec pokornie proszę: módlcie się za mnie, aby Pan, mimo wszystkich moich grzechów i niedoskonałości, przyjął mnie do wiecznego mieszkania. Do wszystkich powierzonych mi osób moje modlitwy płyną z całego serca, dzień po dniu. 

Tak mnie ukochałeś, Boże Ojcze, że zesłałeś Syna, aby przez swoją śmierć wysłużył mi łaskę chrztu. Jestem Twoim dzieckiem. Złożyłeś w mej duszy ziarno swego życia. Jestem świętym Twoją łaską, i takim chcę pozostać aż do spotkania z Tobą. Ojcze mój w niebie, chcę dziękować także za rodziców, którzy prosili o chrzest dla mnie, za to, że byli dla mnie pierwszym przykładem wiary. Dziękuję Ci za rodziców chrzestnych, że przygotowali mi szatę chrzcielną i świecę – symbole mojej świętości i żywej wiary. Wszystkim, którzy modlili się w czasie mego chrztu, daj swoje błogosławieństwo, a kiedyś, gdy wrócę do Ciebie, pozwól mi z nimi cieszyć się zawsze. Amen.

Na ostatniej stronie Listu zamieściłem Testament duchowy Benedykta XVI. Każde zdanie jest tutaj ważne; krótki i zwięzły zapis długiego, pięknego, bogatego życia, prostego i jakże wielkiego człowieka. Po przeczytaniu tego Testamentu można by powiedzieć: oto historia umiłowanego syna Kościoła, rozmiłowanego w Panu Jezusie. Tak krótko, a wydaje się, że wszystko tam jest, bo taki on był, jasny i spójny. Jest wdzięczność Bogu i rodzicom, wdzięczność za wszystko. Pisze: Z perspektywy czasu widzę i rozumiem, że nawet ciemne i męczące odcinki tej drogi służyły mojemu zbawieniu i że to w nich On mnie dobrze prowadził. Jak bliskie nam są te słowa. Był tylko człowiekiem, który też, jak każdy z nas, się potykał, ale Bóg zawsze go podnosił, i zawsze na nowo dawał mu światło swego oblicza.  Jak każdemu z nas, gdy tylko tego pragniemy. Chciałoby się powiedzieć: oto życie spełnione, życie umiłowanego syna Kościoła, od chrztu świętego do samej wieczności. Benedykt XVI kochał także piękno świata, piękno rodzinnych stron, gdzie się wychowywał, a także piękno Italii, zwłaszcza Rzymu, który był jego drugim domem. Nie sposób nie kochać piękna tego miasta (wiecznego) i tego cudownego kraju. Świat, z którego się wywodzimy, gdzie się wychowywaliśmy, jest piękny. Piękny jest świat, który możemy poznawać. Przecież tu się uświęcamy, tu podziwiamy cuda naszego Stwórcy. Dziękujemy Papieżowi za jego słowa zachęty i umocnienia: Trwajcie mocno w wierze! Nie dajcie się zwieść!  Ojcze Święty, byłeś i pozostaniesz nam zawsze bliski, wspieraj nas z nieba. [prob.]

Modlimy się w int. Benedykta XVI, aby w wieczności mógł oglądać oblicze Pana Jezusa, którego tak bardzo miłował.

1. Dzisiaj przeżywamy Święto Chrztu Pańskiego, kończy się okres Bożego Narodzenia. Zapraszamy na nieszpory kolędowe o 15:00.

2. W tym tygodniu Msze św. wieczorne sprawowane będą o 18:00. Od poniedziałku do piątku (z wyjątkiem czwartku) będą to Msze kolędowe: Za nasze rodziny i za zmarłych z naszych rodzin. Owoce tych Mszy będą większe, gdy będziemy uczestniczyć w nich osobiście. Zapraszamy! Podczas tych Mszy otrzymamy specjalne błogosławieństwo. Prosimy o przyniesienie ze sobą wody, która zostanie pobłogosławiona. Woda poświęcona dostępna jest też w kościele. Tą wodą pokropimy nasze mieszkania. Podczas tych Mszy lub podczas Mszy niedzielnych możemy złożyć ofiary kolędowe, które będą przeznaczone na prace związane z odwodnieniem naszego kościoła. W środę będzie to Msza koncelebrowana.

3. W czwartek wieczorem zapraszamy na uroczystą Mszę św. dziękczynną w intencji zmarłego Papieża Benedykta XVI. To wielka łaska, że mogliśmy przeżywać nasze życie u boku tego Papieża, tak jak u boku św. Jana Pawła II. Zróbmy wszystko, by być na tej Mszy świętej. Po Mszy św. adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie do 19:30.

4. Dziękujemy za dzisiejszą kolektę i za kolektę w Uroczystość Objawienia Pańskiego na misje oraz za posprzątanie kościoła. Bardzo dziękujemy wszystkim uczestnikom Mszy kolędowych z Krzanowic i Borek, dziękujemy za składane ofiary kolędowe. W sobotę o 8:00 do sprzątania prosimy parafian z Czarnowąsów z ul. Brzozowej od nru 1 do 27.

5. Dzisiejszy Gość Niedzielny poświęcony jest Benedyktowi XVI, przypominamy, że od tego roku cena GN wynosi 10 zł.

6. Do wieczności odeszli: śp. Zenona Kloch, l.68 i śp. Herbert Felger, l.85. RIP.

Poniedziałek 09.01.2023 

7:00 Za + Annę Dzierża /od rodz. Zdzisława Siwik i Władysława Barczyńskiego/.

18:00 Kolędowa: O Boże błogosławieństwo dla mieszkańców i za ++ ich bliskich / Wróblin ul. Sobieskiego (strona prawa), ul. Gawędy do Ronda/.

Wtorek 10.01.2023 

7:00 Za + Gertrudę Niestrój /od Bractwa Róż./

18:00 Kolędowa: O Boże błogosławieństwo dla mieszkańców i za ++ ich bliskich / Wróblin ul. Sobieskiego (strona lewa), ul. Gościnna aż do ul. Sołtysów (obie strony), Czarnowąska, Gminna, Przyjazna/.

Środa 11.01.2023 

7:00 Za + Helenę Karwat /od Bractwa Róż./

18:00 Kolędowa (koncelebrowana): I. O Boże błogosławieństwo dla mieszkańców i za ++ ich bliskich / Czarnowąsy ul. Jagiełły (strona lewa) – dzielnica między ul. Małej Panwi, Słonimskiego, do końca/. II. O Boże błogosławieństwo dla mieszkańców i za ++ ich bliskich /Czarnowąsy ul. Jagiełły (strona prawa) – dzielnica między ul. Stepową, aż do ulicy Dąbrowy, Podlesie lewe/.

Czwartek 12.01.2023

7:00 Za wstaw. Matki Boskiej NP i św. Józefa z podz. za łaski, o zdrowie i Boże błog. dla męża i ojca Mateusza Jemioł z ok. urodzin i o opiekę Bożą w rodzinie.

18:00 Msza św. dziękczynna w intencji Ojca Świętego Benedykta XVI, o dar oglądania oblicza Pana Jezusa w wieczności.

Piątek 13.01.2023 

7:00 Za + Jadwigę i Joachima Moczko, Barbarę Cebulla, ++ z pokr. oraz za ++ z rodziny Kozłowskich.

18:00 Kolędowa: O Boże błogosławieństwo dla mieszkańców i za ++ ich bliskich / Czarnowąsy ul. Wolności (strona lewa) – dzielnica między ul. Borową, aż do ul. Jaskrów/.

Sobota 14.01.2023 

7:00 Za ++ rodziców Annę i Jacka Kinder, Marię i Leopolda Laksy, syna Daniela, brata Henryka, za + ks. Franciszka Piechota, ++ z rodziny Świerc i za dusze czyśćcowe.

18:00 Za + męża Rudolfa Wystub, rodziców Klarę i Wincentego Gawlica, teściów, brata, bratową, szwagierkę, 3 szwagrów i ++ z pokr.

Niedziela 15.01.2023 – II Niedziela Zwykła

7:00 Za + matkę Gertrudę Resel w r. śm., ojca, brata Norberta, syna Mariusza, dziadków, ciocię Marię Woźnica, za dusze czyśćcowe oraz o zdrowie i Boże błog. w rodzinie.

8:15 /niem./ Do Miłosierdzia Bożego za + męża i ojca Jana Czajor, rodziców Marię i Józefa, teściów Helenę i Henryka, brata Zdzisława, bratową Janinę oraz o zdrowie i Boże błog. dla całej rodziny.

9:00 /św. Anna/ Za wstaw. Świętej Rodziny z podz. za otrzymane łaski, o zdrowie i Boże błog. w Nowym Roku dla rodziny Klajda.

9:30 Za + Pawła Andrzejewskiego w r. śm., ++ z rodziny i za dusze w czyśćcu cierpiące.

11:00 Do Miłosierdzia Bożego za + matkę Agnieszkę Firlus w r. ur., ojca Czesława, dziadków z obu stron, teściów, ++ z rodzin Firlus i Konieczko oraz za dusze czyśćcowe.

15:00 Nieszpory.

16:00 Za + ojca Wiktora Moczko w r. śm., matkę Gertrudę, męża Wilfryda, brata, bratową, bratanicę Barbarę, szwagierkę, teściów i ++ z pokr. obu stron.

Wszechmogący Boże, prosimy o błogosławieństwo Twoje na ten nowy rok. Nie wiemy, co on nam przyniesie, co nam w nim dasz. Jakie przeżyjemy w nim radości, jakie cierpienia? To wiesz tylko Ty, Ojcze miłosierny. Ty znasz początek, trwanie i kres naszego życia. Ty prowadzisz nas wszystkich przez czas do wieczności. Nie wiem, co mnie w tym roku czeka, ale to wiem na pewno, że tym, którzy Ciebie miłują, wszystko obraca się ku dobremu i to mi wystarcza. Ojcze, Ty kochasz Twoje dzieci. Niech rozpocznę ten rok w miłości Twojej i pozostanę Ci wierny. Nie dozwól, aby cokolwiek odłączyło mnie od miłości Twojej. Kieruj mną według świętej woli Twojej. W Tobie i w Twojej woli znajdę pokój,
bo wola Twoja jest naszym pokojem, pokojem wiecznym u Ciebie. Amen